Ik twijfelde langer dan verwacht voor ik Claude Code schrijfrechten gaf op mijn GitHub-issues.

Vier maanden later: 150 issues aangemaakt, 3 automatisch gevulde release-planningen, 2 AI-gegenereerde release notes. En een opgeruimde backlog. Eindelijk. Precies het werk dat altijd onderaan mijn lijstje bleef liggen.

Onlangs splitste hij in één sessie een complex issue op in 9 sub-issues, met planning en acceptatiecriteria. Werk waar ik zelf een halve dag voor had geblokt.

Ontwikkelaar bekijkt een 'Grant AI agent project access?'-dialoog naast een GitHub-backlog
Schrijfrechten geven aan een AI-agent op je backlog. Dáár zat voor mij de drempel, niet bij de vraag of Claude het kon.

Wat doet Claude Code als product owner?

In de praktijk neemt hij dit van me over:

  1. De sprint doornemen en voorstellen wat als eerste opgepakt kan worden.
  2. Bugs invoeren en issues aanmaken, met acceptatiecriteria die vaak al verrassend goed zijn.
  3. Stories refinen: splitsen, dependencies linken, story-points schatten.
  4. Edge cases beschrijven die anders pas in productie opduiken.
  5. Releases plannen en release notes schrijven uit gemergede PR's.

Een deel van die issues ontstaat uit testruns. Mijn browsertest-agent levert de bevindingen aan, Claude prioriteert ze en zet de echte bugs om in issues.

De agent die mijn workflow kent

In de repo staat een agent die mijn workflow kent: issue-types, labels, en hoe een release-testplan eruitziet. Daar zitten grenzen in. Alles boven 5 story-points moet worden gesplitst. Bij breaking changes vraagt hij eerst groen licht.

Inmiddels werkt het goed. Maar niet omdat ik meteen alles losliet.

Hoe ik het opbouwde

Ik was bang dat hij verkeerde issues zou aanpassen of dingen zou weggooien. Dus ik begon klein: alleen lees-toegang. Toen issues laten aanmaken. Daarna bugs oppakken vanuit git. En ik liet hem het resultaat terugschrijven in het issue.

Dat Claude het kón, verraste me niet. Het zat 'm in het durven toestaan. Terugdraaien is zelden nodig. Grondig checken en bijsturen wel.

Soms is een acceptatiecriterium van Claude technisch correct, maar drie zinnen te lang. Dan schaaf ik tot er één scherpe zin overblijft.

AI doet de ordening. Ik bewaak de scherpte.

De echte vraag: welke rol durf je AI te geven?

Een AI-coder heeft geen vaste rol. Hij wisselt van pet. Bij mij is Claude Code inmiddels coder, product owner, tester, reviewer en architect, afhankelijk van wat ik nodig heb.

De echte vraag gaat niet over wat AI kan. Hij gaat over waar jij de controle nog niet durft los te laten.

Welke rol laat jij AI nog niet spelen?