Mijn AI-dieetcoach weigerde vrijdag mijn maaltijden te loggen. Te gevaarlijk, aldus het model.

Geen grap. Ik logde gewoon mijn dag: “2162 kcal, 97 gram eiwit, geen extra activiteit. Tracker bijwerken.” Eén van de krachtigste AI-modellen ter wereld zag daar een risico in. Biologie of cybersecurity. Blokkade. Een dag lijnen en het model trok aan de noodrem, automatisch terug naar Opus 4.8.

Screenshot van een AI-dieetcoach die een doodnormale maaltijdlog blokkeert wegens een safety filter en terugschakelt naar Opus 4.8
Een doodnormale maaltijdlog, geblokkeerd door een safety filter. Een hilarische false positive, dacht ik nog.

Dacht het model dat ik met 97 gram eiwit een biologisch wapen zat te compileren? Of triggerde het woord “tracker” de cyber-alarmbellen? Ik kwam er niet achter. Mijn dieetcoach zat ineens achter een safety filter. Hilarische false positive, dacht ik.

Twee blokkades binnen een dag?

Nog geen 24 uur later werd het serieus. De Amerikaanse overheid maakte zich zorgen over de cybersecurity-capaciteiten en verbood toegang voor foreign nationals. Anthropic kon onmogelijk per gebruiker op nationaliteit filteren, dus ging het model wereldwijd op zwart. Claude Fable 5 was net drie dagen oud. Waarschijnlijk komt het terug, strakker uitgelijnd. Maar nu is het er gewoon even niet meer.

Eerst mijn dieetlog, daarna een heel model. Twee blokkades binnen een dag.

Waarom is dat model een afhankelijkheid?

Of je nu agentic coding gebruikt om sneller te bouwen, of AI in je eigen product hebt zitten: dat model is een afhankelijkheid geworden. Een filter dat doorslaat blokkeert ineens een doodnormale gebruikersactie. Een beslissing in Washington kan je hele model onder je vandaan trekken.

Een beslissing in Washington kan je hele model onder je vandaan trekken.

Hoe dek je dat van tevoren af?

Balen was het zeker. Iedereen was net laaiend enthousiast, en toen was het weg. Maar operationeel deed het geen pijn. Drie dagen oud, geen serieus proces dat erop draaide. Een gratis generale repetitie.

Stel nu dat dit een model raakt waar je product al maanden op leunt. Dan wil je dat van tevoren hebben afgedekt. Denk aan model-routing, fallbacks en graceful degradation, en evals per model. Saai werk, tot het moment dat je het nodig hebt.

Dat is precies waarom multi-provider niet alleen over beschikbaarheid gaat. Het dwingt je om vooraf na te denken over wat er gebeurt als je default-model wegvalt, en om je gedrag per model opnieuw te valideren.

Wat doe jij als jouw AI-model morgen niet meer bruikbaar is? Voor Fable 5 is dat geen hypothese. Dat is nu.