Vorige maand draaide ik 47 miljoen tokens door Claude Code. Tegen GitHub Copilot's nieuwe per-token-tarieven was dat ongeveer $1.100 geweest. Ik betaalde $200.

Kostenvergelijking: 47 miljoen tokens kost ~$1.100 bij GitHub Copilot tegenover $200 bij een vaste Claude Code-sub
Eén maand zwaar agentic werk, vooral Opus-output. Vast tarief blijft voorspelbaar; een meter niet.

GitHub veranderde net hoe je voor Copilot betaalt, en voor zwaar agentic werk is dat gat het hele verhaal. De grafiek toont mijn echte gebruik: een maand agentic workflows. Een vaste Claude Code-sub houdt dat voorspelbaar; Copilot's nieuwe meter doet dat niet.

Wat verandert er aan Copilot's prijzen?

GitHub Copilot gaat naar usage-based pricing. Je krijgt nog steeds een maandelijkse allowance, maar de oude gratis-model-fallback is weg. Zijn je credits op, dan stop je tot volgende maand, of je zet pay-as-you-go aan en de meter loopt op vol tarief. Zwaar agentic werk eet die allowance snel op, en de output-tokens zijn het dure deel.

Het risico op teamplannen

Voor individuele gebruikers staat het overage-budget standaard op $0, dus je uitgaven zijn gecapt. Op teamplannen ligt dat anders: daar zijn de AI-credits gepoold en loopt overage zonder gebruikerscap. Daar kan een maand zwaar gebruik stil uitgroeien tot een verrassingsrekening. Zet dus per-gebruiker-budgetten.

De hybride opzet

All-in gaan op Claude Code betaalt zich terug bij zwaar gebruik, maar je verliest Copilot's handige inline-completions. Daarom adviseer ik een mix:

  1. Copilot voor de snelle, simpele edits direct in je editor.
  2. Claude Code voor het zware, autonome werk.

Vast en voorspelbaar voor het zware werk, de meter voor de losse edits. Welke kant je ook kiest: zet je budgetten bewust, zeker als je team de credits deelt. En leun niet blind op één AI-provider, want dat is naast een kosten- ook een beschikbaarheids- en compliance-risico.